Psychoterapia zorientowana na Syndrom DDA/DDD, czyli psychoterapia dziecięcej traumy relacyjnej:

  • jest modelem pracy psychoterapeutycznej, który akcentuje wagę ludzkiej przeszłości ujawniającej się w występujących obecnie/aktualnie objawach,
  • koncentruje się na zasobach i kompetencjach Klienta, otaczając troską jego deficyty,
  • praca terapeutyczna opiera się na akceptacji kompetencji Klienta, wsparciu jego odpowiedzialności za siebie i sprawczości w swojej sprawie,
  • celem terapii jest zaakceptowanie siebie takim, jakim się jest – przepracowując na własnych warunkach źródło traumy, jak również uznając wagę sposobów na jej przetrwanie – Klient realizuje ten cel dokonując świadomych wyborów adekwatnie do swoich potrzeb, deficytów i możliwości,
  • głównym efektem terapii nie jest uzyskanie zmiany samo w sobie, lecz wzięcie odpowiedzialności za swoje wybory i ich konsekwencje.

Podejście zorientowane na syndrom DDA/DDD opiera się na założeniu, że wzrastanie w rodzinie dysfunkcjonalnej powoduje wykształcenie zespołu cech adaptacyjnych, które pozwalają przetrwać dzieciństwo – stan zagrożenia emocjonalnego (lęk, wstyd, opuszczenie itp.) doświadczanego w relacji z matką/ojcem/opiekunem. Natomiast w życiu dorosłym owe strategie – mechanizmy obronne, stają się przeszkodą na drodze do samorozwoju i doświadczania satysfakcji w życiu.

Psychoterapeuta pracujący w tym nurcie pomaga więc dorosłemu Klientowi złączyć jego objawy emocjonalne, psychosomatyczne, społeczne itp. ze źródłem (relacjami z matką i ojcem), zidentyfikować mechanizmy funkcjonowania emocjonalnego i społecznego, a tym samym wspiera proces uwalniania się od krzywdy emocjonalnej/traumy relacyjnej doznanej od rodziców. Praca ta pozwala też klientowi uwolnić się od napięcia związanego z równoczesnym przeżywaniem poczucia krzywdy i poczucia winy. Terapia w tej orientacji ukierunkowana jest na odzyskanie przez Klienta poczucia własnej wartości/ważności i na wzięcie odpowiedzialności za swoje dorosłe życie poprzez odbudowywanie zaufania do samego siebie – swoich uczuć, wyborów i mądrości.

Podążając ścieżką uznanych nurtów terapeutycznych i pojawiających się nowych teorii, swoją koncepcję Szkoła czerpie z praktyki terapeutycznej i doświadczenia, podlegających bezustannej refleksji oraz systematycznym i rzetelnym opisom. Inspiracje i odwagę wprowadzania autorskich metod pracy psychoterapeutycznej czerpiemy od mistrzów. Bliskie jest nam charakterystyczne dla Zygmunta Freuda założenie, że ludzka przeszłość w dużym stopniu kształtuje doświadczenie teraźniejszości. Znakomici praktycy, których prace także nas inspirują, to Milton Erickson, Carl Rogers, LeslieGreenberg, Fritz Perls, czy Irvin Yalom, a także „guru” podejścia systemowego: Murray Bowen, Salvador Minuchin, Haley, Virginia Satir i Paul Watzlawick. Szczególnie ważne są dla nas także koncepcje psychoterapii traumy, a w tym zwłaszcza Stephen W. Porges i teoria poliwagalna.

Dążymy do tego, aby zarówno zaczerpnięte z innych koncepcji, jak i nasze autorskie rozwiązania bazowały nie na metodzie jako takiej, a na celu - by Klient zaakceptował sam siebie i wziął odpowiedzialność za własne decyzje.