Szkoła Psychoterapii DDA - od syndromu do źródła jest całościowym i wysoko specjalistycznym szkoleniem zawodowym.

Celem Szkoły jest wszechstronne przygotowanie do samodzielnego i profesjonalnego uprawiania psychoterapii w myśl podejścia integratywnego twórczo łączącego dorobek istniejących szkół psychoterapeutycznych, na użytek osobistej praktyki w pracy z osobami dotkniętymi skutkami dziecięcej tramy relacyjnej związanej z wzrastaniem w rodzinie dysfunkcjonalnej (syndrom DDA/DDD).

Powstanie Szkoły Psychoterapii DDA

Szkoła (zarówno koncepcja, jak i program edukacyjny) powstała w wyniku wieloletniego doświadczenia w pracy terapeutycznej specjalistów Stowarzyszenia Od-Do. Bazując na autorskiej metodzie terapii stworzonej przez Annę Seweryńską oraz na refleksjach i wnioskach psychoterapeutów przez wiele lat pracujących z dorosłymi dziećmi alkoholików /dorosłymi dziećmi z rodzin dysfunkcjonalnych, czyli DDA i DDD – dotyczących zarówno rozumienia zjawiska syndromu DDA, jak i poznania metod skutecznego pomagania – zrodziła się potrzeba stworzenia pierwszej w Polsce Profesjonalnej Szkoły Psychoterapii DDA, nastawionej na podniesienie kwalifikacji specjalistów, którzy pracują z osobami z populacji DD/DDD.

Specyfika Szkoły Psychoterapii DDA

Prezentowana przez Szkołę koncepcja rozumienia zjawiska i pracy z DDA odróżnia się znacząco od powszechnie znanych – opartych na 12 krokach – rozwiązań stosowanych przez ruch AA. Odwołuje się do doświadczenia traumy relacyjnej już w okresie wczesnodziecięcym. Rozumienie doświadczenia klientów opiera na rozumieniu procesu tworzenia mechanizmów obronnych, które pozwoliły przetrwać stan zagrożenia bezpieczeństwa w relacji z matką/ojcem/opiekunem. Sensu i skuteczności tej koncepcji doświadczyło do tej pory około 600 adeptów Stowarzyszenia Od-Do, z których wielu poleciło ją swoim bliskim – rodzinom i przyjaciołom zmagającym się z podobnymi problemami.

Sednem stosowanej i nauczanej przez nas metody jest podejście integratywne, zakładające łączenie nie tylko metod zaczerpniętych z wiodących obecnie modalności/orientracji terapeutycznych – terapii psychodynamicznej, behawioralno-poznawczej, humanistycznej czy systemowej, ale również objawów – symptomów złego samopoczucia. Wychodzimy z założenia, że całościowy charakter problemów, z jakimi zmagają się osoby z syndromem DDA/DDA, wymaga od terapeuty umiejętności właściwego doboru i zastosowania zarówno narzędzi diagnostycznych, jak i metod interwencji zaczerpniętych z różnych orientacji psychoterapeutycznych, a także z zakresu psychologii rozwoju człowieka i wiedzy pedagogicznej. Nasza wieloletnia praca z DDA/DDA doprowadziła do stworzenia szczególnego rodzaju metody integratywnej, dopasowanej do specyficznych potrzeb pacjentów/klientów DDA/DDD.

Ważnym elementem specyfiki metodologii nauczania, jest zdobywanie umiejętności łączenia pracy w grupie z pracą indywidualną. Studenci uczą się prowadzenia grupy terapeutycznej tak, aby terapia grupowa dawała Klientom możliwość doświadczenia akceptacji i wsparcia ze strony rówieśników. Grupa jest rodzajem „wtórnej socjalizacji” opartej na konstruktywnych doświadczeniach wyrażania swych uczuć, potrzeb i stawiania własnych granic, a w efekcie umożliwia odzyskanie i wzmocnienie poczucia własnej sprawczości i wartości. Spotkania grupy terapeutycznej odbywają się równolegle ze spotkaniami indywidualnymi. Studenci uczą się także współpracy w Zespole, w grupie psychoterapeutów. Nabywają także umiejętność prowadzenia indywidualnych procesów terapeutycznych, w trakcie których Klienci mogą doświadczyć korekcyjnie działającej relacji z terapeutą, jako „dobrym rodzicem” – życzliwym, zainteresowanym i dającym przestrzeń na doświadczanie zarówno sukcesów, jak problemów i porażek.