ul. Młynarska 13, 01-205 Warszawa
Wszyscy w jakiś sposób selekcjonujemy swoje kontakty: jednych ludzi lubimy bardziej, innych mniej, z jednymi chcemy być blisko, od innych trzymamy się raczej z daleka.
Diagnozę uznaje się zazwyczaj za konieczny, wręcz oczywisty element pracy z klientem psychoterapii. Od niej zaczynamy, ona decyduje o tym, jak terapeuta rozumie sytuację klienta, jakie obierze kierunki pracy terapeutycznej. Nie wszystko jednak jest tu jasne.
Nauka w szkołach psychoterapii z reguły zaczyna się od jakichś form doświadczenia grupowego. Tak zwany rok zerowy służy poznaniu potencjalnych uczestników szkolenia i rozpoznaniu ewentualnych barier czy ograniczeń uniemożliwiających na ten moment ich dalsze kształcenie w dziedzinie psychoterapii. Zajęcia mają charakter szkoleniowy, chociaż w doświadczeniu uczestników dominuje poczucie, że biorą udział w treningu interpersonalnym bądź terapeutycznym, czy wręcz w terapii grupowej.
Klient w procesie psychoterapii doświadcza lęku - to absolutnie oczywiste. Postawmy jednak sprawę jasno - także my - psychoterapeuci - odczuwamy lęk towarzysząc klientowi w trudnym procesie odkrywania siebie, dokonywania zmiany i podejmowania decyzji itp.
Zapraszamy Was do wspólnego obejrzenia filmu "Mój rower" pod kątem ilustracji relacji w dysfunkcjonalnej rodzinie. Wspólne oglądanie będzie znakomitą okazją do sprawdzenia sposobów diagnozy i rozpoznawania cech syndromu DDA/DDD.